De feestdagen liggen achter ons. Het spijsverteringsstelsel en de lever van menig mens kruipen langzaam uit hun eindejaarsdepressie en de goede voornemens zijn intussen alweer vergeten. Naast de obligate eindejaarslijstjes is ook het opmaken van de financiële balans over 2025 een vaste traditie.
2025 wordt door verschillende waarnemers omschreven als een woelig jaar op de financiële markten. Een merkwaardige stelling, want behalve de fratsen van Trump — die in maart en april voor de nodige deining zorgden — verliepen de overige maanden opvallend stabiel. Op geopolitiek vlak mag echter zonder meer van een woelig jaar worden gesproken. De geleidelijke afbraak van het westerse liberaal-democratische wereldbeeld zorgde voor recordkoersen voor goud en stevige rugwind voor defensieaandelen. Dat men vanuit Europese hoek inmiddels zelfs over ‘vredesaandelen’ spreekt, illustreert hoe bizar en gespannen het afgelopen jaar was.
Beleggers trokken zich daar echter weinig van aan en luisterden vooral gehypnotiseerd naar een door zijn eigen president gekwelde Fed-voorzitter, op zoek naar signalen van renteverlagingen. De Federal Reserve verlaagde de rente in drie stappen met in totaal 75 basispunten tot 3,50 à 3,75%, tegenover slechts één renteverlaging van 25 basispunten in Europa.
De Euro Stoxx 50, Nasdaq Composite en de S&P 500 sloten het jaar af met winsten van respectievelijk 19%, 20,4% en 16,4%. Op het eerste gezicht een uitstekend resultaat, al is enige nuance op zijn plaats. Heel wat beleggingsfondsen hadden moeite om het hoofd boven de maaiveldlijn te houden door een combinatie van overconcentratie en fixatie op de grote technologiebedrijven. Minstens even belangrijk was echter de forse daling van de dollar: met een verzwakking van 11,8% ten opzichte van de euro werden de winsten op Amerikaanse posities stevig uitgehold. Aangezien Amerikaanse aandelen ongeveer 65% uitmaken van de MSCI All Country World Index, verloren Europese beleggers die in deze ETF’s belegden maar liefst 7,7% aan totaalrendement door het wisselkoerseffect. De beperkte ruimte voor verdere renteverlagingen zou de dollar ons inziens dit jaar opnieuw moeten ondersteunen.
Het jaareinde bracht een voorzichtige rotatie richting meer ondergewaardeerde en defensievere value-sectoren met zich mee. Wij gaan ervan uit dat deze trend zich in 2026 zal doorzetten. Enerzijds verwachten we minder renteverlagingen dan momenteel ingeprijsd, wat groeiaandelen kan blijven onder druk zetten. Anderzijds achten we het onwaarschijnlijk dat elk kwartaal probleemloos zal verlopen voor de grote namen binnen de AI-sector. Voor de markt als geheel zal het dan ook een huzarenstukje worden om het jaar positief af te sluiten: de S&P500 noteert intussen aan 28 maal zijn winst. Het wordt zaak om in de juiste sectoren te schuilen dit jaar en dan komen de farma- en vastgoedsector spontaan bij ons bovendrijven.
Het nieuwe jaar toont alvast aan dat aandelenbeleggers zich amper tot niks lijken aan te trekken van geopolitieke factoren, getuige het drieste optreden van de VS in Venezuela. Latijns-Amerika was in de jaren ’70 en ’80 al heimelijk de speeltuin van de CIA om linkse regimes te liquideren. Trump gaat nu echter nog een stap verder door openlijk een president van een soeverein land te ontvoeren. Ook al spreken we hier over een dictatuur, toch is het niet meer of minder dan een flagrante overtreding van het internationaal recht om een ideologische tegenstander te elimineren en diens olievelden in te pikken. In één adem viseerde hij ook nog Mexico, Colombia en Groenland. De Europese leiders weten zich amper een houding te geven, dit alles onder het motto ‘de VS handelt, Europa onderhandelt’. In een dergelijk klimaat voorspellen we dat de goudprijs hoge toppen zal blijven scheren, om nog maar te zwijgen over de ‘vredesaandelen’.
